</frame> Serwis Konie!! - Rasy koni
   



Menu Główne
Strona Główna
Dosiad
Lekcje
Szkolenie Konia
Anatomia i fizjologia konia
Umaszczenie i odmiany
Koń na codzień
Zawody jeździeckie
Kalendarz Zawodów
Końskie rasy
Słowniczek
Polskie Stajnie
Mini Encyklopedia
Akty Prawne
500 Porad
Konie w sztuce
Nasze działy
Dobrowolna Dotacje (Wspomóż Nas)
Reklama u nas
Księgarnia On-line
Nowość Końska Baza Informacyjna
Download
E-Kartki
Ogłoszenia
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Forum dyskusyjne
Kontakt z redakcją
Wyszukiwarka
Czytnik RSS On-Line
Loga Dzwonki Tapety
Ranking
Katalog (OKST)





A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


Rasa (koń) Opis Informacje
Kłusak Francuski
Wysokość
ok. 160 cm
Maść
Jasnokasztanowata, ciemnokasztanowata, kara, gniada, siwa lub bułana.
O rasie
Wydatny kłąb, niemal proste łopatki, szeroka pierś, silny grzbiet, ścięty zad. Dzielne i wytrwałe, wykazują dużą chęć do pracy.
   Kłusak francuski stanowi odgałęzienie rasy anglonormandzkiej. Pierwsze wyścigi kłusaków we Francji zorganizowano w 1836 r. w Cherbourgu. Początkowo służyły one wyselekcjonowaniu najlepszych reproduktorów, szybko jednak stały się jednak przede wszystkim okazją do zawierania zakładów.
   Na początku XX w. w celu stworzenia tej rasy przeprowadzono staranną selekcję, a główną rolę odegrały ogiery: Normand, Lavater, Fuschia i Young Rattler. Kłus poprawiono dzięki domieszce krwi hunterów, które same w znacznej mierze wywodzą się od koni pełnej krwi angielskiej, oraz norfolków, cenionych kłusaków angielskich. W 1922 r. otwarto księgę stadną dl koni anglonormandzkich biegających kłusem jeden kilometr poniżej minuty i 42 sekund. W 1941 r. księgę zamknięto, rezerwując ją dla potomstwa koni już do niej wpisanych. Toretycznie można by więc uznać rasę za ostatecznie zamkniętą, jednak jest to błędne rozumowanie, ponieważ potomstwo zwierząt wpisanych do księgi, krzyżowane z końmi angielskimi pełnej krwi, nadal może być w niej rejestrowane. Z tego właśnie powodu rasa wciąż ewoluuje, a nawet posiada coraz większądomieszkę czystej krwi.
   Kłusak francuski jest zazwyczaj troszkę większy od innych kłusaków, głównie dlatego, że we Francji (i tylko tam) poza wyścigami zaprzęgów rozgrywa się też wyścigi wierzchem, w których często biorą udział te same konie. Kłusak musi być na tyle duży i silny, by unieść ciężar dochodzący do 75 kg. i to na stosunkowo długim dystansie.
Kłusak Amerykański
Wysokość
ok. 150 - 170 cm
Maść
Maści podstawowe.
O rasie
Budowa kłusaków i inochodźców jest bardzo zróżnicowana, ponieważ jedynym kryterium ich oceny jest szybkość. Muszą mieć szeroką klatkę piersiową i mocny zad.
   W stanach Zjednoczonych w gonitwach startują nie tylko kłusaki, lecz również inochodźce, konie obu kategorii noszą tę samą nazwę: "american standard". Dzieje się tak dlatego, że "standard" to "norma", a dopuszczane do gonitw kłusaki i inochodźce muszą spełniać normę, czyli biegać z określoną szybkością. Dla kłusaków limit wynosi 2,5 minuty na 1 milę (1609 m.), dla inochodźców poniżej 2,25 minuty.
   American standard jest wynikiem gługich poszukiwań, posiada pokaźną domieszkę krwi angielskiej, ale także krwi kłusaków angielskich i kanadyjskich, hacneya, a wg niektórych również i morgana i koni berberyjskich.
Kathiawari
Wysokość
ok. 140 - 150 cm
Maść
Każdy odcień, zazwyczaj kasztanowata.
O rasie
Charakterystyczne są jego uszy, ponieważ gdy je podnosi, ich końce niemal się stykają. Jest szczupły, lekko zbudowany, stawy skokowe często są słabe.
   Nazwa rasy pochodzi od jednego z półwyspów Indii, występuje wzdłuż zachodniego wybrzeża tego kraju, znana jest również jako: radźputana, marwar, itd., a swoje początki zawdzięcza morskiej katastrofie. W bardzo dawnych czasach, u indyjskich wybrzeży zatonął arabski statek przewożący wyścigowe konie. Kilka z nich jednak zdołało dopłynąć do brzegu. Właśnie te ocalałe konie krzyżowały się z małymi i niezgrabnymi indyjskimi kucami. Opowieść ta najprawdopodobniej jest tylko legendą, ale wpływ krwi arabskiej na rasę jest bezsporny. O imporcie reproduktorów przez port w Adenie, w celu "poprawy wierzchowca księcia", wspomina zresztą Marco Polo.
   Po niezgrabnych, lecz silnych kucach, jak i po arabach indyjskich koń odziedziczył niezwykłą krzepę, wytrzymałość i dzielność. Jest znakomitym koniem wirzchowym, a także jucznym. Kathiawari jest jedynym koniem pochodzenia indyjskiego przewyższającym rozmiarami kuca.
Koń Buloński
Wysokość
ok. 160 cm
Maść
Zazwyczaj siwa jabłkowata niekiedy kasztanowata lub gniada.
O rasie
Ma mocną szyję, szeroką pierś, łękowaty grzbiet, nogi długie i muskularne. Grzywa jest bujna, a sierść jedwabista.
   Jest to bardzo elegancka rasa pociągowa, przypominająca nieco perszerona. Koń buloński jest duży i silny, co należy tłumaczyć nie tyle może pochodzeniem, dosyć z resztą niejasnym, co raczej bogactwem pastwisk w jego rodzinnym Artois. Jeszcze po drugiej wojnie światowej był powszechnie hodowany z racji swojej użyteczności w pracach polowych. Obecnie jednak hodowany jest coraz rzadziej (niestety przeważnie tylko dla rzeźni).
Knabstrup
Wysokość
ok. 150 cm
Maść
Tarantowata, podobnie jak u różnych odmian appaloosa, tyle że na tle białej sierści.
O rasie
   Ta duńska rasa, została stworzona w czasach napoleońskich od jednej tylko klaczy. Ową klacz, imieniem Flaebehoppen, kupiono podobno od pewnego hiszpańskiego oficera, nikt już dziś nie pamięta gdzie i kiedy. Skrzyżowana z frederiksborgskim ogierem, wydała na świat tarantowate źrebaki, bardzo podobne do lekkich frederiksborgów. Hodowcom tak przypadły do gustu, że wyprowadzili od nich cała rasę, kojarząc je między sobą. W drugiej połowie XX wieku knabstrupa poddano nieprzemyślanemu krzyżowaniu, mając na celu uzyskanie bardziej wyrazistej maści, bez zachowania wszakże należnej troski o ciągłość rasy. Na szczęście szybko tych praktyk zaniechano i obecnie duński koń jest wspaniałym wierzchowcem do ujeżdżania i gwiazdą jeździeckich widowisk.
Koń Doński
Wysokość
ok. 150 cm
Maść
Wszystkie maści podstawowe.
O rasie
Nieco toporny pokrój, nie zawsze idealnie postawione kończyny, krótki i niezbyt elegancki chód, sprawiają, że często zapominamy o jego niezwykłej wytrzymałości i odporności.
   Koń ten był wierzchowcem dońskich Kozaków. Swoich walorów dowiódł między innymi w czasie napoleońskiego odwrotu spod Moskwy w 1821 roku. W czasie całej kampanii francuskie konie, cierpiące z powodu mrozów i niedostatku pożywienia, padały całymi tysiącami. Natomiast małe koniki Kozaków, przyzwyczajone do życia w stepie, świetnie radziły sobie nawet w kopnych śniegach. W XIX wieku podjeto starania poprawy rasy tych małych, chudych, niepozornych i nerwowych koników. W tym celu na dońskie stepy wypuszczano ogiery turkmeńskie, karabachskie oraz innych typów orientalnych. Później, w celu zwiększenia ich rozmiarów, sprowadzono ogiery angielskie pełnej krwi oraz orłowskie. Rezultatem tej mieszanki był pełen wigoru, wyśmienity koń wierzchowy. Jeszcze dziś dońskie konie, hodowane na stepach od Ukrainy po Kazachstan, pozostają ulubionymi wierzchowcami miejscowych pasterzy bydła.







Informacje
Data i czas:
Środa, 23 Kwietnia 2014 roku.

Imieniny dziś obchodzą:
Adalbert, Gerard, Gerarda,
Gerhard, Helena, Jerzy,
Wojciech

Do końca roku zostało 253 dni.

Użytkownicy Online: 2
Subskrypcja
Jeśli chcesz być powiadamiany o nowościach wpisz swój adres e-mail


Powiadom znajomego
Jeśli chcesz powiadomić kogoś o tym serwisie wpisz jego adres e-mail:



Komunikacja
Wyślij SMSa Wyślij E-mail Gadu-Gadu Tlen

Pogoda Lotto
Sonda
Serwis Konie!!
Jaka dziedzina jeździectwa jest Twoją ulubioną?
skoki
wkkw
ujeżdżenie
wyścigi
woltyżerka


Zobacz wyniki
Version 2.03

Polecamy

Reklama u nas Spis ogierów Ankieta Czat Sklepy Jeździeckie TopListy Blad polaczenia. Skontaktuj sie z obsluga systemu Linkuj.plHotele Rezerwacje
Linki



KATALOG.RO.PL - Katalog stron internetowych - strony internetowe


Joomla & Mambo templates by Guit.com.pl
Stonę wygenerowano w: 1.01 s.